قربون مهربونیات فدای اون قشنگیات

ناز نگاه مست تو چه کرده با روز و شبام

بدون کنار لحظه هات٬کنار اون دلتنگیات٬تا آخر آخر خط من میمونم فقط باهات

دیدم کنار دیوارا٬میعادگاه همیشمون٬تو عالم خودت بودی

غصه ی تو منو سوزوند٬کاشکی که مال هم بودیم...

عشقو تو چشمای سیات من با دل و جون میخرم

بگو که انتظارتو چقدر باید من ببرم

آخه دیگه جون ندارم یکی باید تموم کنه

یکی باید قصمونو یه جور دیگه شروع کنه

بگو که حسرت نگات رو قلب من نمیمونه

بگو به دادم میرسی٬این آخر قصه مونه

بگو!طنین عاشقی٬روی لبای بستمه

بگو!نیاز دست تو٬دستای سرد و خستمه

الان نشستم روبروت تو کوچه دلواپسی

فقط باید خودت بگی

که کی به دادم برسی

از دل آتیش زدمم هر چی بگم کم میاری

بگو که عاشقم شدی٬اشکامو هی در میاری

بگو دلت پیش منه٬همون که میلرزه برام

همون که کار خودشو کرده فقط با یه کلام

جون من و ناز نگات٬بسته بهم تا زنده ام

کنار لحظه های تو٬پر میکشم٬جون میکنم

فدای قد سرو تو٬دیدم چقدر منتظری

دیدم داری با غصه هات تو تنهایی قصه میگی

دیدم تو اون چشم سیات دنبال یه نشونه ای

واسه عزیزتر شدنت٬دنبال یه بهونه ای

دنبال عشق پاکت دنبال خاطرات

دنبال اون بهونه که وا بشه کلامت

عاشق شدم٬عاشق شدی

اینو فقط ما میدونیم

به جون هرچی عشقه٬من٬

فقط میخوام تو بمونی

بمون کنار لحظه هام حتی اگه دنیا نخواست

بذار همه بگن به هم٬دلت هوای مارو داشت

به جون من قسم بخور تا آخرش پیش منی

بذار همه بگن که تو عاشق تر از قلب منی

بذار بهت تکیه کنم٬بذار واسم بشی پناه

بذار روزای زندگیم٬بی تو نشه سرد و سیاه

بیا و ماه من بشو٬از پشت ابرای سیاه

بذار دل عاشق تو٬واسم بشه یه جون پناه

خسته شدم بغض گلو دیگه نمیذاره بگم

که تو رو تا پیش خدا٬نزدیک ابرا دوست دارم

  نگار-سه شنبه//ساعت۱۰.۳۰

سقف ما هر دو یه سقف

دیوارامون یه دیوار

اسمون یه اسمون

بهارامون یه بهار

اما قلبامون دوتا

دستامون از هم جدا

گریه هامون تو گلو

خنده هامون بی صدا

نتونستم نتونستم

تو رو بشناسم هنوز

تو مثل گنجی قدیمی توی یک کتیبه ای

که همیشه با منی

اما برام غریبه ای

هنوزم ما میتونیم

خورشید رو از پشت ابرا صدا کنیم

میتونیم٬ نمیتونیم!؟

بهار رو با زمین خفته اشنا کنیم

هم شب و هم گریه ایم

درد تو درد منه

بگو از غصه بگو٬دیگه وقته گفتنه!

بغض ما نمیتونه

این سکوت رو بشکنه

مردم از دست سکوت

یکی مون حرف بزنه...

از اه سردت اسمون مي لرزه            دل از سكوت جادوييت مي ترسه

با من بگو تموم قصه هاتو                          كه بشكني طلسم اون لباتو

كي بهتر از من با تو هم زبونه                     درد دل نگفته تو مي دونه

كي شونه هاش مرهم گريه هاته                    مي شكنه اما تا ابد باهاته

منم كه بي تو گل بي بهارم                 بمون نذار بريزه برگ و بارم 

من و صدا كن كه برات بميرم                    ترانه هامو از تو ياد بگيرم

من و صدا كن بذار صداي بارون بشه گم تو صداتو بره از ياد ناودون

منو صدا كن ولي نگو نمي شه بذار ما هم بمونيم واسه هم تا هميشه

منم كه بي تو گل بي بهارم بمون نذار بريزه برگ و بارم         

من و صدا كن كه برات بميرم ترانه هام واز تو ياد بگيرم        

ديدي من چقدر بي عشق تو تنهام           ديدي هيچ كسي نذاشته پاشو تو خيال شبهام

ديدي اسمون عشقم چقده تاريك وسرده            ديدي اين قلب شكستم چقده هواتو كرده

ديدي با خيال تو شبا مي خوابم                               ديدي ارزو دارم بياي سراغم

ديدي من با تو فقط با تو مي مونم                       ديدي بي تو ميشكنم عمرم و جونم

ديدي اون فال قشنگ و كه واسه چشم تو خوندم         ديدي اين عشق تو تا كجا رسوندم

ديدي اون نامه رو كه واست نوشتم                 گفته بودمكه از اول با تو بوده سرنوشتم

كاشكي تو پرنده شي بياي يه روز تو اسمونم              يا مث كبوترا پر بكشي تو اشيونم

كاشكي عطر نفسات پر شه تو خونم          اخه من چه جور بگم دوست دارم اروم جونم

كاشكي اين روزاي بي عشقي حروم شه              كاشكي لحظه هاي من با تو تموم شه

كاشكي اين بار كه رسيدم به تو اي عشق     تو بگي دوست دارم قصه ما اونجا تموم شه

                                                                                                               نگار

كي گفته بي خيالتم نه تو همش تو يادمي

كي گفته تنها ميمونم نه به خدا كنارمي

كي گفته توي اسمون دنبال چشماي تو ام

 همه همش دروغ مي گن  تواينجا تو اتاقمي

كي گفته توي اين روزا همش دارم درس ميخونم

شايد كه راس ميگن اونا اخه تو تو كتابمي

خبر اوردن كه تو هم اين روزا بي خيالمي

من مي دونم دروغ مي گن مي بينمت به يادمي

مي بينمت كنار تخت كتاب ودرس دور ورت

اخ كه دارم پر مي كشم با تو ميشه چه عالمي

مي بو سمت عزيز من يادت نره منتظرم

فردا كه باز ببينمت ميگم بهت كه جانمي

                                                                                  نگار

براي روز ميلاد تن من نميخوام پيرهن شادي بپوشي

به رسم عادت ديرينه حتي برايم جام سر مستي بنوشي

براي روز ميلادم اگر تو به فكر هديه اي ارزنده هستي

من و با خود ببر تا اوج خواستن بگو با من كه با من زنده هستي

كه من بي تو نه اغازم نه پايان تويي اغاز روز بودن من

نذار پايان اين احساس شيرين بشه بي تو غم فرسودن من

نمي خوام از گلاي سرخ وابي برايم تاج خوشبختي بياري

به ارزش هاي ايثارمحبت به پايم اشك خوشحالي بباري

بذار از داغي دستاي تنهات بگيره حرم گرما بستر من

بذار با تو بسوزه جسم خستم ببيني اتش و خاكستر من

تو اي تنها دليل زنده بودن بكش دست نوازش بر سر من

به تن كن پيرهني رنگ محبت اگه خواستي بيايي ديدن من

كه من بي تو نه اغازم نه پايان تويي اغاز روز بودن من

نذار پايان اين احساس شيرين بشه بي تو غم فرسودن من

                                    بی پناهم خسته ام تنها به دادم میرسی؟

گر چه اهو نیستم اما پر از دلتنگیم

                                       ضامن چشمان اهوها به دادم میرسی ؟

من دخیل التماسم را به چشمت بسته ام

                                        هشتمین دردانه ی زهرا به دادم میرسی؟

قربون صفات برم از راه دوری اومدم              راه دوری نمیره اگه من ونگاه کنی

دلم تنگه براي گريه كردن                 

كجاست مادر كجاست گهواره ي من              

همون گهواره اي كه خاطرم نيست همون امنيت حقيقي وراست

همون جايي كه شاهزاده ي قصه هميشه دختر فقيرو مي خواست

همون شهري كه قد خود من بود از اين دنيا ولي خيلي بزرگتر

نه ترس سايه بو نه وحشت باد نه من گم ميشدم نه يك كبوتر

نگو بزرگ شدم نگو كه تلخه نگو گريه ديگه به من نمي ياد

بيا من و ببر نوازشم كن دلم اغوش بي دغدغه مي خواد

دلم تنگه براي گريه كردن                   

 كجاست مادر كجاست گهواره ي من                

ببين شكوفه ي دلبستگي هام چقد اسون تو ذهن باد مي ميره

كجاست اون دست نوراني ومعجز بگو بيادودستامو بگيره

كجاست مريم ناجي مريم پاك چرا به ياد اين شكسته تر نيست

تو رگبار هراس و بي پناهي چرا دامن سبزش چتر من نيست

دلم تنگه براي گريه كردن كجاست مادر كجاست گهواره ي من

بزن تار كه امشب باز دلم از دنيا گرفته      

بزن تاروبزن تار                    

بزن تا بخونم با تو اواز بي خريدار          

بزن تاروبزن تار                    

براي خونه غمگينم براي كوچه غمگينم         

براي براي من براي هر كي مثل ما داره مي خونه غمگينم

بزن تار هميشه با من واز من قديمي تر          

واسه اون كه تو كار عاشقي مي مونه غمگينم         

به راه عاشقي مردم به خنجر دل سپر كردم واسه هر كي كه اسون نيست

براي جاودان بودن ديگه راهي بجز دل كندن از جون نيست     

بزن تار تا بخونم همين و ميتونم                    

هر ذره از دلم را با حوصله زدي بند         اين چيني شكسته از تو گرفته پيوند   

اي تكيه گاه گريه اي همصداي فرياد     اي اسم تازه ي من كعبه تو رو به من داد

من زورقي شكسته م اما هنوز طلايي     طوفان حريف من نيست وقتي تو ناخدايي

بالاتر از شفاهي از هر چه بد رهايي        اي شكل تازه ي عشق تو هديه خدايي