زيباترين واژه هستي(مادر)

ماماني هميشه پيشم بمونتو كه عاشق ترين عاشقايي فرشته اي ز عرش كبريايي

                                      تو اي مادر صفا و شور خونه بركت وجودت نور خونه

اگه با اين ترانه حقيرم سروپاتو من از طلا بگيرم

                                      هنوز شرمندتم اي نازنينم كلام اولم اي بهترينم

مادر تويي جون پناه من               مادر تويي تكيه گاه من             مادر مادر مادر...

خدا از خاك عشق تو رو سرشته فرستاده از اسمون فرشته

                                         تا در اغوش امن خود بگيرد كه اين يك ذره جا مثل بهشته

بميرم من اگر با غصه وغم گذاشتم روي دوشت كوله باري

                                             بشه اي كاش نگاهم سايه ساري كه روي چشم من قدم بزاري

بمون مادر كه دل بي تو مي ميره دل كوچيك من پيش تو شيره

                                               نشه كم سايه تو از سر من خدا هرگز تو رو از من نگيره

مادر مهربانم هستيم را بعد ازخالقت از تو دارم اگر نفس نورانيت نبود من بي شك  همنشين تاريكي ها

ميشدم و نميتوانستم پنجره اتاقم را باز كنم           وقتي تو را ميبينم به ياد دست هايت ميافتم كه از همه افريده هاي خدا مهربان ترند دست هايي كه گهواره زندگي را تكان ميدادند تا من بي تابي نكنم

                                     از ازل تا به ابد دوستت دارم مادر

                                    

 

بگذر از کوی ما

بگذر از كوي ما كن نظر سوي ما                به هر طرف ببين چه رو كنند

در پي من گران گشته پيروجوان                  از اين جنون چه گفتو گو كنند

به گريه ندامتم زانتظار بي پايه اي   چو ميكند ملا متم زجفاي دو همسايه اي

اي فرزانگان                  بر ديوانگان                  اين ملامت چرا كنيد؟

كم تماشاي ما كنيد...                                    

از من بگذريد               راه خود رويد               عاشقان را رها كنيد 

كم تماشاي ما كنيد...                          

مگر به شهر شما قسم شما را به خدا       

جنون عاشقي تماشا دارد ؟

بسوزد انكه هست وحاشا دارد                 

من... عاشقم و گنه كار            ايا همه شما بي گناهيد؟

من گمرهمو وبي قرار   ايا همه شما سر به راهيد؟            

                        

قدیما

قديما گريه ميكرديم دلمون تازه ميشد        خوشي وناخوشيمون د وباره اندازه ميشد

قديما اين همه دلهره نداشتيم يادمه               گندم فردا رو امروز نميكاشتيم يادمه

بگو ميشه ميشه بازم به همون روزا رسيد ميشه يك بار ديگه  دل خوش نفس كشيد

قديما خواب پرنده ها پريشون نميشد         حتي حتي تو قفس زندگي زندون نميشد

  كسي تو پستوي غم تنهايي پرپرنمیزد                 پنجه طاقتشو به سيم اخر نميزد

قديما  خونه توخونه ما بود يادمه                   گريه هاو خنده هامون همصدا بود يادمه

مردم از كابوس غربت منو دلداري بده             براي باور يك رويا منو ياري بده

بگو میشه میشه بازم به همون روزا رسید میشه یک بار دیگه با دل خوش نفس کشید

اونم مثل من عاشق هست اونم غرق شقايق هست ؟  اونم هفت اسمون جاشو اونم اروم جونت هست؟

اونم ديوونه چشمات اونم غرق تمنات هست ؟   اونم محراب عشق و شوراونم ويرون حرفات هست ؟

اونم عاشق اونم شيدا اونم سرگشته صحراست ؟        اونم ساقي اونم شاكي اونم مجنون بي ليلاست ؟

اونم حرفاش سبب ساز چراغ روشن فرداست؟         اونم نور شب تاريك اونم فانوس بي درياست ؟

اونم حرم نفسهاتو به دست قصه ميسپاره ؟            اونم بي تو چشاش هر شب به قدر ابرامي باره؟ فقط به خاطر تو

اونم جونش اونم روحش فداي خاك پات ميشه ؟          اونم با يك نگات اروم فداي خنده هات ميشه؟

اونم قربوني دستات اونم اسيره چشماته   ؟                 اونم ميدونه اين جا نه تو توي اسمون جاته ؟

اونم بي تاب اين روزا اونم دلواپس فرداست ؟              اونم يكرنگ ودلداده اونم قدر خدا تنهاست ؟

اونم از دوري چشمات چشاش از غصه خيس ميشه ؟  اونم از امتحان عشق قبوله ؟نمره بيس ميشه؟

اونم به نيت عشقت تمام حافظ خونده ؟                         اونم شبها توي خوابش كنارت تا ابد مونده؟

اونم رنگ نگاهت رو به رنگ دنيا ميدونه  ؟                     اونم مثل نمن تنها كنارت گفته ميمونه؟

  ديگه بسته نمي خوام اون بدونه كه منم بودم        نمي خوام فكر كنه يك روز توي قلبت كسي بودم

براي هردوتون تنها دعام خوشبختي فرداست            فقط اينو بدون عشقم :ستاره ت تا ابد تنهاست....

                                                                                                                           نگار

 

 

يارب

بگو يا رب كه بد گفتم كه بد كردم             كه نزدم خويشتن را ديو ودد كردم

بجز عشقي كه دردش رابه من دادي      به من يا رب چه بخشيدي كه رد كردم

فقط در عاشقي يا رب مدد گفتم شدم عاشق تمناي مدد كردم           

به حرفم گوش كن يا رب                                  به دردم گوش كن يا رب   

اگر بيهوده مي گويم مرا خاموش كن يا رب                      

                         شب مستي اگر يك توبه بشكستم               سحر تكرار توبه رسد به صد كردم

به سيلابم كه شد دي زيروبم ديدم                  تحمل در عذاب جذرومد كردم

برايم اتش دوزخ فرستادي                          برايت ناله ها را در سبد كردم

گرفتي جامه وقفي مرا از من                         سبو ران كله را از نمد كردم

نشانم ده اگر يك مور ازردم                         اگر يك دانه گندم را لگد كردم

مرا يا رب نميخواهي گناه است و اگر نفرين به اين دنياي بد كردم