دختر مشرقي

                                   وگرنه ناله می کنم نمی گذارم برود

اگر هوای رفتنش ز سر به در نمی رود

                                  فرصتی اینقدر که من جان بسپارم برود

همیشه اشک حسرتم بدرقه ساز راه اوست

                                  نشد که پیش پای او اشک نبارم برود

به قهر رفتنش ببین که پا به پا همی کند

                                مگر ز لج به روی خود هیچ نیارم برود

ان گل تازه را که دل به هم فشردو میرود

                               باری اگر نپژمرد به هم فشارم برود

یار روان و من چنان از عقبش سر نگران

                               غصه نخور دل حزین نمیگذارم برود